Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Ograniczony nadzór autorski

Data publikacji: 03-09-2012 Autor: Marlena Jankowska
Autor: Rys. B. Brosz

Komu w świetle prawa należy przypisać autorstwo projektu architektonicznego i w związku z tym w jakim trybie należy przeprowadzić postępowanie na pełnienie nadzoru autorskiego.

Powszechnie przyjmuje się, że język aktów normatywnych powinien być przejrzysty i zrozumiały. Powyższe założenie znajduje swoje uregulowanie w art. § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (dalej: rozporządzenie ztp), który stanowi, że w ustawie należy posługiwać się poprawnymi wyrażeniami językowymi (określeniami) w ich podstawowym i powszechnie przyjętym znaczeniu. Poza dbaniem o jednolitość języka prawnego i języka powszechnego tworzeniu norm prawa towarzyszy zasada konsekwencji terminologicznej w obrębie samego języka prawnego. Zgodnie z § 10 rozporządzenia ztp do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami. Zastanawia więc, jak rozumieć pojęcie „nadzoru autorskiego”, które pojawia się zarówno na gruncie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: pr. aut.), jak i ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (pr. bud.). Określenie relacji obu ustaw pozwoli bowiem ustalić tryb udzielania zamówień publicznych na realizację nadzoru autorskiego na gruncie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych.

Autor a projektant – ustalenie pojęć

Pojęcie „autora” jest silnie zakorzenione w języku potocznym, posiadając przy tym wiele znaczeń. W rzeczywistości rzadko zauważa się, że pojęcie to na gruncie art. 1 ust. 1 pr. aut. zostało zawężone w ten sposób, by status „autora” przyznawać osobie tworzącej utwór. Pojęcie utworu zostało zdefiniowane na gruncie ustawy poprzez wskazanie jego cech.

 

Warto jednakże zauważyć, że definicja ta została doprecyzowana poprzez wskazanie przykładowych dzieł w wyliczeniu podanym w art. 1 ust. 2 pr. aut. Wśród tych kategorii dzieł znajduje się także utwór architektoniczny, architektoniczno-urbanistyczny oraz urbanistyczny. O ile wyliczenie to ma charakter przykładowy i nie wprowadza domniemania, iż dzieła wskazanej kategorii rzeczywiście stanowią utwory w rozumieniu pr. aut., to w przypadku powyższych dzieł przyjąć można, że w większości wypełniać one będą przesłanki utworu. Jest to o tyle istotne, że skutkować będzie automatycznym przyznaniem ochrony autorsko-prawnej oraz potrzebą każdorazowego uwzględniania relacji przepisów pr. aut. do przepisów pr. bud. oraz zamówień publicznych w trakcie prowadzenia prac budowlanych lub inwestycyjnych. W istocie w języku potocznym pojęcie „autora” rozumiane jest i stosowane w znacznie szerszym kontekście. Wydawać by się mogło, że pojęcia „autora projektu architektonicznego” i „projektanta” powinny być zbieżne, o ile nawet nie tożsame.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne