Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Prawo opcji w orzecznictwie KIO

Data publikacji: 01-08-2012 Autor: mec. Anna Piecuch
Tagi:    prawo opcji

Jeśli zamawiający na etapie wszczęcia postępowania nie jest pewny czy będzie zamawiał określone dostawy lub usługi towarzyszące zamówieniu podstawowemu, może skorzystać z prawa opcji.

Terminem „opcja” ustawa Prawo zamówień publicznych posługuje się jedynie w miejscu, gdzie mowa jest o szczegółowych regulacjach dotyczących szacowania wartości przedmiotu zamówienia (art. 34 ust. 5 pzp). Ustawodawca nie wprowadził jednak definicji legalnej prawa opcji. Wskazówek dla dookreślenia tego pojęcia w pierwszej kolejności warto szukać w literaturze przedmiotu: „Opcja to prawo podjęcia decyzji lub dokonania wyboru. W przypadku zamówień publicznych chodzi np. o prawo zamówienia usługi najmu rzeczy ruchomej z opcją nabycia przedmiotu najmu, czy też prawo odkupienia przedmiotu zamówienia po leasingu, przy czym zasadniczy przedmiot zamówienia stanowi w pierwszym przykładzie najem, a w drugim leasing rzeczy ruchomej”1. Prawo opcji jest ujmowane również jako „możliwość zwiększenia zakresu zamówienia przewidywaną już na etapie przygotowania postępowania”2.

Bez definicji

Polski ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie do pzp definicji prawa opcji. Definicji takiej nie znajdziemy również w przepisach prawa wspólnotowego. Dyrektywa 2004/18/WE w art. 9 ust. 1 wskazuje jedynie, że podstawą obliczania szacunkowej wartości zamówienia publicznego jest całkowita kwota należna bez VAT, oszacowana przez instytucję zamawiającą, przy czym w obliczeniu takim uwzględnia się całkowitą kwotę szacunkową obejmującą także wszelkie opcje i wznowienia. Należy zatem zgodzić się z przedstawicielami doktryny, iż polski ustawodawca, dokonując implementacji stosownego przepisu prawa wspólnotowego, skoncentrował się jedynie na zagadnieniu szacowania wartości zamówienia.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne