Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modyfikacje systemu...

31 Grudzień 2020 
Od 14 grudnia ub.r. zamawiający i wykonawcy mogą korzystać ze zmienionego systemu do...

Kanał przez Mierzeję Wiślaną

31 Grudzień 2020 
Budową drugiego etapu budowy kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, drogi wodnej z...

Fundusz Inwestycji Lokalnych

31 Grudzień 2020 
Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych – czyli program bezzwrotnego wsparcia dla...

Gdy trzeba zapłacić

Data publikacji: 01-02-2006 Autor: Krzysztof Sobieralski
Tagi:    gwarancja

Zgodnie z prawem, zamawiający podlega karze pieniężnej za naruszenie procedury zamówień publicznych. Należności z tego tytułu są egzekwowane w oparciu o przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zamawiającym jest osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, zobowiązana do stosowania przepisów Pzp. Wysokość kary pieniężnej, ustala się w zależności od wartości zamówienia, a nakłada ją prezes UZP w drodze decyzji administracyjnej. Zamawiający, który nie uiścił w terminie kary pieniężnej, staje się zobowiązanym w rozumieniu art. 1a pkt 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – DzU z 2005 r. nr 229, poz. 1954 (dalej: pea). Zobowiązanymi nie będą jedynie ci zamawiający, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt. 1, 5 i 6 Pzp – m.in. jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (DzU z 2003 r. nr 15, poz. 148 ze zm.), np. jednostki budżetowe, organy władzy publicznej i fundusze celowe, gdyż w ich przypadku nie stosuje się przepisów Pzp o karach pieniężnych. Zgodnie z art. 202 ust. 2 Pzp decyzji o nałożeniu kary pieniężnej nie można nadać klauzuli natychmiastowej wykonalności. Jest to swoista gwarancja procesowa dla zamawiającego, bowiem obowiązek uiszczenia kary pieniężnej staje się wymagalny z dniem, w którym decyzja prezesa UZP o nałożeniu kary staje się ostateczna. Dzieje się tak dopiero po upływie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (14 dni od doręczenia decyzji) lub w momencie doręczenia zamawiającemu decyzji prezesa o utrzymaniu w mocy pierwotnej decyzji. Wymagalność obowiązku uiszczenia kary pieniężnej może zostać odroczona na wniosek zamawiającego lub przez prezesa UZP z urzędu w sytuacji uruchomienia wobec ostatecznej decyzji nakładającej karę nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego (wznowienie postępowania i stwierdzenie nieważności decyzji) bądź też w przypadku wstrzymania wykonania takiej decyzji w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

Podstawa prawna

Podstawą prawną do prowadzenia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej jest ostateczna decyzja prezesa UZP. Warunkiem uznania takiej decyzji za prawidłową podstawę prawną prowadzenia egzekucji jest jej istnienie, o którym można mówić w chwili jej doręczenia stronie, o ile zawiera ustawowo określone elementy formalne. W przypadku osób fizycznych decyzję doręcza się do rąk adresata lub osoby, która podejmie pismo w jego zastępstwie. W przypadku osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej doręczenie następuje do rąk osoby uprawnionej do odbioru korespondencji.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne