Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Konferencja „Przeszłość dla...

10 Lipiec 2019 
10 czerwca 2019 r. w Warszawie odbyła się konferencja „Przeszłość dla przyszłości....

Projekt nowego pzp przyjęty

10 Lipiec 2019 
19 czerwca 2019 r. Stały Komitet Rady Ministrów przyjął projekt nowej ustawy – Prawo...

Mosty zero waste

10 Lipiec 2019 
W Krakowie trwa budowa mostów kolejowych przez Wisłę. Nowe przeprawy zastąpią użytkowany...

Trzeba wytłumaczyć każdą decyzję

Data publikacji: 04-05-2006 Autor: Konrad Brodaczewski
Tagi:    siwz

Za każdym razem, gdy zamawiający wyklucza z postępowania wykonawcę, odrzuca ofertę lub unieważnia postępowanie, musi podać podstawę prawną oraz uzasadnienie prawne i faktyczne.

W polskim systemie prawa pojęciami podstawy prawnej oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego posługują się akty prawne, orzecznictwo i doktryna. W szczególności pojawiają się one na tle ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: Pzp). Ponieważ ten akt prawny wiąże je z ważnymi instytucjami prawnymi, a jednocześnie nie podaje legalnych definicji tych podobnych do siebie pojęć, co może prowadzić do ich błędnego rozumienia, należy dokonać ich analizy i uszczegółowienia. W tym celu konieczne jest odniesienie do innych aktów prawnych, ich orzecznictwa i doktryny, by przez analogię ustalić znaczenie omawianych pojęć w Pzp.

W innych aktach prawnych

Punktem wyjścia powinny stać się inne, wybrane akty prawne, posługujące się zbieżnymi lub zbliżonymi pojęciami. Art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego (DzU z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) wskazuje podstawę prawną oraz uzasadnienie faktyczne i prawne jako obligatoryjne elementy decyzji administracyjnej. Dalsza część przepisu wskazuje przykładowe składniki uzasadnienia faktycznego oraz prawnego. W postępowaniu administracyjnym uzasadnienie faktyczne winno składać się z faktów uznanych przez organ za udowodnione oraz dowodów, na których oparto rozstrzygnięcie. Ponadto wskazać należy przyczyny, z powodu których nie przyznano wiarygodności i mocy dowodowej innym dowodom. Zgodnie z poglądem doktryny chodzi zatem o przedstawienie okoliczności faktycznych i materiału dowodowego, mających wpływ na wydanie aktu administracyjnego, ich ustalenie i wyjaśnienie1. Natomiast uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji oraz przytoczenie przepisów prawa. Doktryna i orzecznictwo przyjmuje, że chodzi nie tylko o wymienienie przepisów prawa, ale także dokonanie ich wykładni na tle zaszłego stanu faktycznego2. Przez podstawę prawną rozumieć należy przepisy prawa, co do zasady materialnego, na podstawie których organ administrujący podjął określoną czynność. Podobne rozumienie pojęć podstawy prawnej oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego należy przyjąć w postępowaniu cywilnym. Zgodnie z art. 328 § 2 kodeksu postępowania cywilnego (DzU z 1964 r. nr 43, poz. 296 z późn. zm. – dalej: kpc) uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, czyli ustalenie faktów, które uznano za udowodnione, dowodów, na których oparł się sąd oraz przyczyn, dla których innym odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne