Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Radiotelefony dla SW

22 Lipiec 2020 
Służba Więzienna (SW) planuje zakup 1241 sztuk radiotelefonów przenośnych wraz z...

Funduszowy pakiet...

22 Lipiec 2020 
Podmioty korzystające z projektów współfinansowanych ze środków unijnych, których...

Tarcza 4.0

22 Lipiec 2020 
Ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...

Pod groźbą kary

Data publikacji: 01-08-2006 Autor: Bartosz Frączyk
Autor: B.Brosz

W przypadku stwierdzenia odpowiedzialności podmiotu zbiorowego sąd orzeka karę pieniężną, przepadek, zakaz lub podanie wyroku do publicznej wiadomości.

Zasady odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary jako przestępstwa lub przestępstwa skarbowe oraz zasady postępowania w przedmiocie takiej odpowiedzialności reguluje ustawa z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (dalej: uopz).

Odpowiedzialność, ale nie karna

Odpowiedzialność podmiotu zbiorowego na zasadach określonych w uopz albo jej brak nie wyłącza odpowiedzialności cywilnej za wyrządzoną szkodę, odpowiedzialności administracyjnej ani indywidualnej odpowiedzialności prawnej sprawcy czynu zabronionego. Rozstrzygając problem charakteru odpowiedzialności z powołanej ustawy należy wskazać, że powszechnie przyjmuje się, a potwierdza to także wyrok zespołu arbitrów z dnia 14 czerwca 2005 r. (sygn. akt UZP/ZO/0-1286/05), iż nie jest to odpowiedzialność karna. Stanowi ona wyraz legitymacji ustawodawcy do represjonowania bezprawia z tytułu samej niesubordynacji wobec porządku prawnego, w oderwaniu od warunków czynu, winy i podziałów na klasyczne rodzaje odpowiedzialności oraz poza ustawami karnymi. Ocenę tę potwierdził Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 listopada 2004 r. (sygn. akt K 18/03) stwierdzając, że przyjęty w wymienionej wyżej ustawie model odpowiedzialności nie może być uznany za odpowiedzialność karną sensu stricte (mimo że regulacje te mają charakter represyjny). Jej podstawą materialną nie jest bowiem wyczerpanie przez podmiot zbiorowy odpowiedzialności ustawowych znamion określonej normy prawa karnego. Ustawa dla własnych celów posługuje się specyficzną definicją podmiotów jej podlegających, a mianowicie pojęciem podmiotu zbiorowego, którym jest:

 

  • osoba prawna,
  • jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną (wyjątkiem od powyższego jest Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki),
  • spółka handlowa z udziałem Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub związku takich jednostek,
  • spółka kapitałowa w organizacji,
  • podmiot w stanie likwidacji,
  • przedsiębiorca niebędący osobą fizyczną,
  • zagraniczna jednostka organizacyjna.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne