Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Ratowanie zabytkowych kopalni

03 Czerwiec 2020 
Na stronach Rządowego Centrum Legislacji zamieszczono przygotowany przez Ministerstwo...

Unijna pomoc w dobie kryzysu

03 Czerwiec 2020 
Podczas debaty „Unia Europejska – odpowiedź na kryzys”, która odbyła się pierwszego dnia...

Kolejne zmiany w zamówieniach...

03 Czerwiec 2020 
Rada Ministrów 20 maja przyjęła projekt ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów...

Gdy zapłacisz zbyt późno

Data publikacji: 04-09-2006 Autor: Roman Fandrejewski
Tagi:    kary umowne
Autor: B. Brosz

Odsetki ustawowe i karne od nieterminowej zapłaty a budżet i kwestia naruszenia dyscypliny finansów publicznych.

Zakresem ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych1 objęte są umowy zawierane w związku z wykonywaną przez strony tych umów działalnością gospodarczą lub zawodową, w których obowiązek zapłaty stanowi ekwiwalent świadczenia niepieniężnego w rozumieniu art. 487 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (dalej: kc) 2. Tym świadczeniem niepieniężnym jest dostarczanie towaru lub świadczenie usług. Dodatkowo ustawodawca w art. 3 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych sformułował katalog podmiotów, które powinny być wyłącznymi stronami transakcji handlowych, aby mogły do nich znaleźć zastosowanie postanowienia ustawy. Podstawową sankcją wynikającą z przepisów ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych jest możliwość żądania przez dostawcę towarów lub usług odsetek za okres określony przepisami ustawy. Początkiem terminu naliczania odsetek jest 31 dzień od chwili spełnienia świadczenia niepieniężnego i doręczenia faktury albo rachunku.  Ponieważ dzień ten jest początkiem terminu w rozumieniu art. 111 § 2 kc, to zgodnie z jego treścią dnia tego nie wlicza się do okresu, za który wierzyciel może żądać odsetek. Oprócz typowych umów cywilnoprawnych odnoszących się do świadczenia usług, zakresem ustawy są objęte również umowy polegające na korzystaniu z rzeczy lub praw. Niewątpliwie więc w zakresie przedmiotowym ustawy będą mieścić się następujące umowy:

 

– sprzedaży, zamiany, dostawy, kontraktacji, o dzieło, o roboty budowlane, zlecenia, agencyjna, komisu, przewozu, spedycji, składu, przechowania, przewo-zu, o świadczenie usług turystycznych, umowy nienazwane o świadczenie usług z art. 750 kc, a także umowa najmu, dzierżawy, leasingu oraz podobne do nich umowy nienazwane.


OPŁATY DODATKOWE

 

Opłaty za niespełnienie obligatoryjnych obowiązków nałożonych przepisami prawa. Instytucję opłaty dodatkowej reguluje np. art. 24 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowiąc, że w razie nieopłacenia składek lub opłacenia ich w zaniżonej wysokości Zakład Ubezpieczeń Społecznych może wymierzyć płatnikowi składek dodatkową opłatę do wysokości 100 proc. nieopłaconych składek. Podobną regulację zawiera art. 107 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którym w razie nieopłacania składek na Fundusz Pracy lub opłacenia ich w niższej od należnej wysokości Zakład Ubezpieczeń Społecznych może obciążyć pracodawcę lub osobę podlegającą ubezpieczeniu społecznemu dodatkową opłatą w wysokości do 100 proc. należnej kwoty składek.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne