Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Pakiet wolnościowy

27 Listopad 2019 
Prawo budowlane ma się stać proobywatelskie, deregulacyjne i wolnościowe – taki cel...

Realizacja programów unijnych

27 Listopad 2019 
Portal Funduszy Europejskich opublikował dane dotyczące postępów w realizacji programów...

Zmiana ustawy o zasadach...

27 Listopad 2019 
6 listopada 2019 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach...

Umowa konsorcjum

Data publikacji: 02-10-2006 Autor: Piotr Kunicki
Tagi:    konsorcjum   oświadczenie   siwz   pełnomocnictwo
Autor: B. Brosz

Aby przeciwdziałać zjawisku ograniczającemu konkurencję ustawodawca postanowił, że wykonawcy w celu sprostania warunkom udziału w postępowaniu mogą ubiegać się o zamówienie wspólnie.

Konsorcjum jest pojęciem ukształtowanym na gruncie nauki prawniczej, występującym m.in. w doktrynie zajmującej się problematyką zamówień publicznych, nie jest natomiast pojęciem prawnym. W ujęciu ogólnym mianem konsorcjum określa się grupę osób zarówno fizycznych, jak i prawnych połączonych umownym stosunkiem cywilnoprawnym, którego założeniem jest zrealizowanie określonego celu gospodarczego. Celem tym może być zarówno osiągnięcie zysku dla członków konsorcjum, jak i inny cel niegospodarczy. W interesującym nas jednak przypadku konsorcjum będzie zawsze dążyło do uzyskania dla jego członków zysku. Przyczyną zawiązania konsorcjum nie jest bowiem wykonanie określonego zamówienia publicznego, ale osiągnięcie zysku poprzez jego realizację. Dla porównania, można sięgnąć do doktryny prawa spółek handlowych, która jako cel zawiązania i prowadzenia spółki wymienia przede wszystkim przysporzenie zysków dla założycieli-wspólników spółki.

Umowa cywilnoprawna

Konsorcjum powstaje poprzez zawarcie pomiędzy jej członkami umowy cywilnoprawnej, która określa genezę umowy, zobowiązania, uprawnienia stron, sposób reprezentacji konsorcjum, a także inne istotne dla stron postanowienia. Umowa konsorcjum jest umową nienazwaną, a strony, w zakresie kształtowania jej treści, mają całkowitą swobodę, ograniczoną wyłącznie treścią art. 3531 kodeksu cywilnego (dalej: kc). Zgodnie z tym przepisem strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Umowę konsorcjum można zawrzeć w drodze rokowań prowadzonych pomiędzy stronami, a także wskutek przyjęcia oferty. Do zawarcia umowy w drodze rokowań dochodzi w chwili uzgodnienia pomiędzy stronami wszystkich postanowień umownych będących przedmiotem rokowań. Umowa taka może zostać zawarta na czas określony, nieokreślony lub tylko na czas wykonania zamówienia. Nie jest wymagana tutaj żadna szczególna forma, a więc może zostać zawarta w formie pisemnej. Dopuszczalne jest też zawarcie umowy w sposób dorozumiany, chociaż może to rodzić pewne niedogodności w trakcie postępowania o zamówienie publiczne. Konsorcjum, jak już wspomniałem na wstępie, nie jest instytucją prawną, ale pojęciem z języka prawniczego. Konsekwencją jest to, że konsorcjum nie posiada ani osobowości prawnej, ani zdolności do czynności prawnych i wywiera skutki prawne wyłącznie pomiędzy stronami umowy. W doktrynie konsorcjum porównywane bywa do spółki cywilnej, która jest nazwaną umową uregulowaną w kodeksie cywilnym.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne