Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Pakiet wolnościowy

27 Listopad 2019 
Prawo budowlane ma się stać proobywatelskie, deregulacyjne i wolnościowe – taki cel...

Realizacja programów unijnych

27 Listopad 2019 
Portal Funduszy Europejskich opublikował dane dotyczące postępów w realizacji programów...

Zmiana ustawy o zasadach...

27 Listopad 2019 
6 listopada 2019 r. Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o zasadach...

Pytanie – odpowiedź

Data publikacji: 03-01-2007 Autor: mec. Anna Specht-Schampera

Na pytania naszych czytelników odpowiada w tym miesiącu Anna Specht-Schampera, radca prawny, wspólnik Kancelarii Prawnej Schampera, Dubis, Zając i Wspólnicy Sp. k. we Wrocławiu, zajmującej się problematyką z zakresu zamówień publicznych.


Kwota nie większa niż…

SPZOZ wszelkie remonty realizuje dzięki dotacjom z urzędu marszałkowskiego. Z otrzymanej dotacji musi rozliczyć się co do złotówki, dlatego też zastanawiamy się, czy ogłaszając przetarg zamawiający może podać, iż kwota, jaką zamierza przeznaczyć np. na remont toalet dla pacjentów, nie może być większa niż 290 tys. zł netto.

Czy taki zapis jest w ogóle dopuszczalny? W opinii zamawiającego uchroni on go przed koniecznością „szukania” pieniędzy w sytuacji, gdyby najkorzystniejsza oferta okazała się droższa od posiadanych środków. Najczęściej jest tak, że na ogłoszenie drugiego przetargu nie ma już czasu. Z otrzymanej dotacji trzeba się rozliczyć, a terminy są krótkie.

 

Stosownie do art. 86 ust. 3 Pzp bezpośrednio przed otwarciem ofert zamawiający podaje kwotę, jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Nałożenie na zamawiającego takiego ustawowego obowiązku rodzi istotne skutki prawne. Rozwiązanie to zwiększa bowiem jawność postępowania oraz uniemożliwia zamawiającym arbitralne unieważnienie postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp. Jednocześnie ustawa nie określa, w jaki sposób ta kwota ma być ustalona. W szczególności brak jest odwołania do art. 32 ust. 1 Pzp, regulującego zasady ustalania wartości zamówienia. Mając zatem na względzie przepisy o finansach publicznych bezsporne jest, iż kwota ta nie może być wyższa od kwoty przewidzianej w budżecie (planie finansowym jednostki) na zaciąganie zobowiązań związanych z realizacją danego zadania inwestycyjnego (wyrok zespołu arbitrów z dnia 21 lipca 2005 r., sygn. akt UZP/ZO/0-1790/05). Co do zasady więc kwota, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, powinna wynikać z planu finansowego zamawiającego i oznaczać środki, jakie mają być przeznaczone na pokrycie realnych wydatków z tytułu realizacji zamówienia. Oznacza to, że kwota ta musi uwzględniać wszystkie należne opłaty publiczno-prawne. Stwierdzić jednak należy, iż kwota, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, nie musi być tożsama z kwotą, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. W toku postępowania może okazać się bowiem, że zamawiający będzie w stanie przeznaczyć na realizację zamówienia kwotę wyższą od podanej przed otwarciem ofert. W konsekwencji, gdy cena najkorzystniejszej oferty jest wyższa od kwoty, jaką zamawiający przeznaczył na sfinansowania zamówienia, zamawiający może przeznaczyć na realizację zamówienia kwotę wyższą od podanej przed otwarciem ofert i udzielić zamówienia. 

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne