Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Ratowanie zabytkowych kopalni

03 Czerwiec 2020 
Na stronach Rządowego Centrum Legislacji zamieszczono przygotowany przez Ministerstwo...

Unijna pomoc w dobie kryzysu

03 Czerwiec 2020 
Podczas debaty „Unia Europejska – odpowiedź na kryzys”, która odbyła się pierwszego dnia...

Kolejne zmiany w zamówieniach...

03 Czerwiec 2020 
Rada Ministrów 20 maja przyjęła projekt ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów...

Polecenie służbowe

Data publikacji: 03-01-2007 Autor: Tomasz Robaczyński
Autor: fot. Ingram Publishing

Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych ponosi osoba, która w imieniu podmiotu określonego w art. 29 ust. 1 tejże ustawy wydała polecenie prowadzące do naruszenia dyscypliny finansów publicznych i polecenie to zostało wykonane.

Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych ma charakter osobisty i indywidualny. Oznacza to, że ponoszą ją osoby gospodarujące środkami w danej jednostce sektora finansów publicznych, naruszające zasady przewidziane w przepisach o finansach publicznych. Przede wszystkim narażeni są na nią kierownicy jednostek sektora finansów publicznych. To oni bowiem, zgodnie z art. 44 ustawy o finansach publicznych, odpowiedzialni są za całość gospodarki finansowej jednostki. Niemniej jednak, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, kierownik jednostki może powierzyć niektóre obowiązki związane z gospodarką finansową pracownikom tej jednostki.

 

Pracownik jednostki nie jest jednak w pełni samodzielny w podejmowaniu decyzji dotyczących działalności jednostki. Oprócz obowiązku wykonywania czynności wskazanych w umowie o pracę lub innych dokumentach (zakres obowiązków, regulamin jednostki, statut itp.), zgodnie z przepisami prawa pracy do podstawowych obowiązków pracownika należy wykonywanie poleceń przełożonych w zakresie wykonywanej pracy (poleceń służbowych).  Jak wskazuje się w doktrynie, podległość pracownika wobec pracodawcy jest jednym z głównych wyznaczników stosunków społecznych, stanowiących przedmiot prawa pracy. Zakres podporządkowania pracownika poleceniom pracodawcy został skonkretyzowany w art. 100 § 1 kodeksu pracy (dalej: kp). Pracownik jest obowiązany stosować się do poleceń pracodawcy (przełożonego), które spełniają łącznie następujące przesłanki:

 

  1. dotyczą pracy umówionego rodzaju (art. 100 § 1 w związku z art. 22 § 1 kp),
  2. nie są sprzeczne z przepisami prawa,
  3. nie pozostają w sprzeczności z umową o pracę.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Spis treści Numer niedostępny Zamów prenumeratę

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne