Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Podziel się...

Modernizacja dróg łączących...

31 Grudzień 2019 
O blisko 12 mln euro wzrosną inwestycje w infrastrukturę drogową na polsko-słowackim...

Zamówienia z branży IT dla...

31 Grudzień 2019 
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który ma ponad 24 mln klientów, ma też największy system...

Centrum Usług Społecznych

31 Grudzień 2019 
Usługi społeczne są ważnym obszarem inwestycji finansowanych z Funduszy Europejskich.

Leasing a zamówienia publiczne

Data publikacji: 04-05-2007 Autor: Leszek Klepacki

Przedmiotem leasingu mogą być wyłącznie rzeczy ruchome i nieruchomości. Największe zastosowanie znajduje on w sferze zamówień sektorowych – ze względu na korzyści związane z możliwością zaliczenia odsetek do kosztów uzyskania przychodu.

Leasing narodził się w USA pod koniec XIX w., jednak jego rozwój przypadł na lata 50. XX w. W tym czasie zaczął być też stosowany na szerszą skalę w krajach Europy Zachodniej. Początkowo umowa leasingu funkcjonowała w polskim systemie prawa finansowego jako umowa nienazwana i dopiero od 9 grudnia 2000 r. jej regulacja wprowadzona została do kodeksu cywilnego (dalej: kc).

Strona finansująca i korzystająca

W praktyce ukształtowało się kilka postaci leasingu, niemniej jednak wszystkie one mają zespół charakterystycznych dla siebie cech, które określają leasing jako umowę, w której:

 

  1. leasingodawca (finansujący) zobowiązuje się oddać leasingobiorcy (korzystającemu) określoną rzecz do używania na oznaczony czas,
  2. leasingobiorca zobowiązuje się uiszczać na rzecz leasingodawcy opłatę,
  3. leasingobiorca zobowiązuje się zwrócić przedmiot leasingu po zakończeniu umowy.

 

Zgodnie z przepisami kc, przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

 

Wprowadzona w kc regulacja dotyczy najczęściej spotykanego w praktyce leasingu finansowego jako zasadniczej postaci tego stosunku. W przypadku natomiast leasingu operacyjnego, nazywanego inaczej leasingiem bieżącym, ustawodawca uznał, iż umowy takie są na tyle podobne do umów najmu czy dzierżawy, iż nie zachodzi potrzeba ich odrębnej regulacji w kc. Umowa leasingu operacyjnego jest w dalszym ciągu umową nienazwaną.

 

Jak wynika z powyższego leasingodawcę nazwano finansującym, natomiast leasingobiorcę – korzystającym.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik Przetargi Publiczne